De in Venetië geboren baron Alessandro R. de C Albrizzi (1934 – 1994) vertaalde de geest van het swinging London naar een lijn meubels en objecten met flair en verfijning die perfect waren voor de late jaren 60. Zijn uitgebreide kennis en liefde voor klassieke meubels stelden hem in staat om een lijn meubels en objecten te ontwerpen die zich uitstrekte tot het begin van de jaren 80, en die die uitgelaten periode overstegen en nu worden beschouwd als klassiek modern design.
Met precisie met de hand vervaardigd met acryl (Perspex), glas, roestvrij staal, aluminium en hout, bewijzen de ontwerpen van Albrizzi opnieuw dat het beste moderne design meestal met de hand wordt gemaakt. Zijn adellijke titel komt voort uit de rijkdom en bezittingen van de familie, afkomstig van Dada Albrizzi, de oudtante van Alessandro, die haar uitgestrekte landgoed aan Alessandro’s vader Giovanni had nagelaten, op voorwaarde dat de mannelijke erfgenaam de achternaam Albrizzi zou aannemen om de dynastie voor altijd te laten voortbestaan. Giovanni, een getalenteerde amateur-schilder en verzamelaar van scheepsmodellen, wordt goed herinnerd als de ontwerper van Harry’s Bar, het beroemde restaurant in Venetië, dat werd opgericht door zijn vriend Giuseppe Cipriani.
De ontwerp-erfenis van de oudere Albrizzi gaat door: het beroemde Cipriani-logo van een gestileerde barman die een cocktail schudt, siert nog steeds borden en glazen in alle restaurants van het bedrijf in Venetië, Hong Kong, New York, Londen en Porto Cervo. Hoewel hij werd overleefd door zijn zoon Lorenzo, was Alessandro’s vroege geluk in het huwelijk met de Florentijnse aristocrate Maria-Theresa Ginori van korte duur. Zijn frequente reizen naar Londen zonder zijn vrouw leidden tot een affaire en een zakelijke samenwerking met de Britse architect Tony Cloughley, wat Albrizzi’s designcarrière een vliegende start gaf.
In de loop der tijd opende Albrizzi winkels in Londen, Parijs, New York en Palm Beach, waar hij een eliteklantenkring bediende, wat een natuurlijke ontwikkeling was gezien Albrizzi’s adellijke wortels. Zijn sociale kring van de hogere klasse, die veel van Albrizzi’s acceptatie en succes mogelijk maakte, omvatte: Lennox-Boyd en Guy Nevill, wiens families goede vrienden waren van de koningin en prins Philip; Lynn Phillips, dochter van de beroemde Martha Phillips (Martha’s coutureboetiek); Alain La Riviere, de erfgenaam van een rijke Argentijnse familie; Diane en Egon von Furstenberg; en C.Z. Guest, de legendarische blonde New Yorkse socialite, vrouw van Winston Guest, een erfgenaam van de Phipps-staalfortuin.
Rond het einde van de jaren 70 werd het voor Albrizzi duidelijk dat de interesse in zijn ontwerpen een piek had bereikt. Albrizzi’s ontwerpen hadden Perspex een reputatie gegeven voor chique verfijning, maar tegen het einde van de jaren 70 had Perspex een slechte naam gekregen door de overproductie van goedkope, slecht gemaakte tv-standaards, tijdschriftenrekken en andere producten.
In latere jaren begon Albrizzi een vruchtbare samenwerking met Mary Jane Pool aan boekprojecten die zijn verbeelding prikkelden. The Gardens of Venice werd gepubliceerd in oktober 1989, met Pools elegante proza en Albrizzi’s subtiele kleurenfoto’s, gevolgd in 1992 door een tweede deel, The Gardens of Florence. Terwijl hij aan zijn derde boek The Gardens of New York werkte, overleed Albrizzi na een langdurige strijd tegen kanker.
Hoewel hij prachtige buitenhuizen in Italië bezat, met name Palazzo Albrizzi nabij Balzano, omarmde Albrizzi de frisheid van Amerika en was hij dol op New York, dat zijn thuis werd, waardoor hij begin jaren 80 Amerikaans staatsburger werd. Hij werd beschouwd als buitengewoon getalenteerd, gevoelig, intelligent en scherpzinnig, en droeg zijn adelstitel heel licht. Die was er, maar drong helemaal niet door in zijn omgang met anderen.
De ontwerpen van Albrizzi zijn tegenwoordig internationaal verkrijgbaar bij fijne handelaren en veilinghuizen.
