Cavagnaro

Milton Cavagnaro (1913-1993) begon zijn carrière als industrieel ontwerper. Hij gaf les aan de California School of Fine Arts en San Jose State College en bracht veel van zijn vrije tijd door met experimenteren met hout, gefascineerd door de texturen en oppervlakken ervan. Met een zakmes en een vijl begon hij te werken met hout, dat hij combineerde met metaal om sieraden te maken. Zijn eerste pogingen waren primitieve figuren die leken op vormen van de Native Americans. In 1949 verhuisde Cavagnaro met zijn gezin naar Mill Valley, Californië. Hij bleef lesgeven totdat hij zich vestigde als juwelier en ontdekte dat hij zichzelf kon onderhouden met zijn ambacht; "Arts and Architecture" publiceerde een artikel over hem, hij had een solotentoonstelling in het Legion of Honor in San Francisco, een tentoonstelling in Texas en won een "Good Design Award" van het Museum of Modern Art in NYC voor een set zout- en peperstrooiers van hout en roestvrij staal. Zijn werk is kenmerkend door het vaardige gebruik van zilver in combinatie met natuurlijke materialen zoals hout, been of schelp. Cavagnaro gebruikte hout zoals veel juweliers stenen gebruiken; ebbenhout, vanwege de fijne nerf, contrasteert prachtig met zilver. Hij gebruikte ook zwart walnoot- en vermiljoenhout. Hout is soms het dominante element; het metaal (aluminium, messing of zilver) dient als accent of inleg. Soms maken zilver en hout gelijke statements. Hij gebruikte been op een vergelijkbare manier als hout, hoewel het een totaal andere vorm en textuur had. Cavagnaro maakte alleen unieke stukken en goot geen metaal of zette geen stenen. Hij maakte weinig ringen en armbanden. Veel van zijn werk vereiste inlegwerk en Cavagnaro ontwikkelde zijn eigen technieken en materialen; hij ontwikkelde een emaille-vervanger die uithardt tot een zwarte matte afwerking zonder hitte. - Met dank aan het boek "Form & Function - American Modernist Jewelry, 1940-1970" door Marbeth Schon voor Schiffer Publishing